Archive for June, 2008
-image-Protected: No more nightmare, please!
-image-Macintosh rules this site?
ps: ooit komen er wat afbeeldingen voor de layout, maar nu even niet. Geen inspiratie.
-image-Plurk.com
Vanez vindt 24 uur per dag niet genoeg.
Het moet 48 uur per dag zijn.
Op deze dagen is zij actief op Plurk.
Maar wat is plurk?
Plurk lijkt op Twitter, maar op Plurk kan je reactie geven op iemand anders’ update, elke gebruiker heeft een karma, dat wanneer je karma hoger wordt kan je meer doen bijvoorbeeld: meer smileys, je achtergrond veranderen. Hoe meer aktief je bent op Plurk, hoe hoog je karma wordt. Hoe krijg je meer karma?
- Je karma score heeft een invloed van je en je vriend(in)en plurk’s activiteiten, hoe meer je en je vriend(in)en aktief zijn op plurk, hoe meer point je zou krijgen.
- Je kan ook op iemand andres’ update reageren en je profile afbeelding veranderen om hogere karma te krijgen.
Wat krijg je als je karma hoger wordt?
- Karma onder de 10: kan je je achtergrond theme veranderen. In het algemeen krijg je al deze smileys:

Dit is hoe je een van de achtergrond theme kan veranderen:

- Karma boven de 10: Kan je de title van je timeline veranderen

Als je karma nog niet boven de 10 is krijg je zo’n notitie dat hierboven staat.
- Karma boven de 25: krijg je deze smileys:

Maar je kan ook je timeline (tijdlijn) theme veranderen

- Karma boven de 40: je kan je Plurk display naam veranderen

Als je karma dan nog niet boven 40 is krijg je het te melden.
- Karma boven de 50: krijg je deze smileys:

Plus je kan je de kleur/afbeelding dashboard theme veranderen

- Als je meer dan 10 vriend(in)en uitgenodigd hebt om Plurk member te worden: krijg je

Hoe werkt Plurk in het geheel?

Klik op de afbeelding om een grotere size te viewen, op Plurk privacy & option kan je kiezen wie je plurk’s update kunnen zien: of public, of alleen je vriend(in)en, of je kan ook de namen aangeven wie het mogen zien (je kan ook clique maken dat wanneer je voor je clique kiest kunnen alleen de vriend(in)en die toegevoegd zijn in je clique, zien). Plus, je kan ook aangeven in welke taal je wilt plurken. Ik, omdat ik veel Indonesiers heb op mijn vriendenlijst, gebruik meestal dan Indonesische taal. Als ik Nederlanders krijg op mijn vriendenlijst, dan zal ik bijvoorbeeld een clique maken voor alleen Nederlandse members als ik in het Nederlands wil plurken. Zo raakt iedereen niet in de war omdat de rest geen Nederlands verstaan.
![]()
Hier boven is je tijdlijn, je kan op elke plurk’s update klikken om te zien wanneer je en/of je vriend(in)en geposted hebben. Op de rechterkant kan je aangeven of je alleen je eigen plurks wilt bekijken of ook die van je en je vriend(in)en, of prive plurks.

Als je een plurk opklikt kan je reactie toevoegen, de nummers op de rechterkant geeft aan hoeveel reacties je krijgt op je plurk. Je hoeft alleen de link van je afbeelding te posten of de link van youtube video te posten als je ze wilt versturen op je plurk.
Afbeeldingen van je karma
En oh ja, elke karma heeft ook een eigen afbeeldingen die je op je plurk pagina kan kiezen, bijvoorbeeld
- Karma boven de 0 (algemeen dus):

Op dit gedeelte op de rechterkant van je plurk pagina krijg je dus je gekozen afbeelding:

Karma krijgen is leuk! Maar pas op: je karma wordt lager als je niet meer zo aktief bent, dit maakt plurken zeer verslavend! Ik check mijn Plurk elke minuut ik kan, of elke keer als er reactie is. Plurk is heel leuk! Ik ben overgestapt van Twitter naar Plurk, aangezien dat ik daar meer vriend(in)en heb maar ook omdat de mensen op mijn vriendenlijst niet zo saai zijn als die van Twitter, op Twitter is iedereen gewoon bezig met zichzelf, ze antwoorden dan ook niet terug als ik iets beantwoord/gevraagd heb.
Interesse? Join then! ;-)
-image-Een afschuwelijke nacht
Mijn deken is vervangen, mijn kamer is schoongemaakt. Ik lag lekker in mijn bed, starend naar het raam. Het was al laat in de nacht maar mijn gedachten was gericht op het geluid dat van de andere kamer kwam. Daar zat mijn moeder nog te internetten, naar een online preek van haar favoriete voorganger te luisteren. Ik wilde gillen en vragen of ze de luidspreker wat zachter wilde zetten, maar besloot om haar met alle rust te laten aangezien dat ik ook vaak naar mijn eigen liedjes luister in de nacht. De wind waaide zo zacht langst het raam terecht naar mijn nek alsof iemand hem aaide. Toen viel ik in slaap. Opeens was ik in een nieuw apartementje dat net gebouwd is, mijn ouders en vrienden bleken daar te wonen. Ik liep naar de voordeur, was benieuwd hoe het buiten eruitzag. Ik opende de deur, liep naar buiten tot de andere kant van het gebouw. Daar op de hoek zag ik een trap naar boven. Ik mocht eigenlijk er niet in want daar stond een bord met “verboden terrein” op, maar mijn nieuwsgierigheid negeerde de waarschuwing en ik liep de trap op. Het werd steeds donker en ik ontdekte dat de verdieping nog gebouwd moest worden, waar ik dacht dat het de reden was waarom ik er niet naar toe mocht. Ik liep heel zacht langs de puinhoop, er hingen alleen een paar lampjes op het dak die niet al genoeg waren om van de donkerheid in die brede ruimte te winnen. Uiteindelijk zag ik een lichter plek dat vanuit buiten kwam. Ik liep er naar toe langs de muur, maar mijn aandacht werd gericht op de rode letters op de muur. “HIER RUST AMANDA” in grote letters. Ik gaf een tikje met mijn wijsvinger op een van de letters, die ik dacht dat het een rode verf was.
“Oh nee! Het is een bloed!” dacht ik, verrast. Mijn hart begon hard te bonken, en ja, ik ken iemand die Amanda heet. Ik besloot om door te lopen naar de licht, naar buiten, hopend een vrisse lucht te vangen. Steeds keek ik achter me terwijl ik liep, bang om iemand anders te ontmoeten, bang om gepakt te worden van achteren. De situatie in die brede ruimte leek steeds donker te worden, wellicht kwam het door mijn angst. Het lopen naar buiten werd steeds moeilijker, want mijn hart deed zeer vanwege mijn angst en ik kreeg adem te kort.
Uiteindelijk stond ik buiten, begon op de grond te zitten, mezelf op de andere kant van de muur te leunen en probeerde rustig adem te halen terwijl mijn hart nog steeds bonk. De blauwe lucht gaf me een rustgevend gevoel. Ik bleef op de grond te zitten en keek steeds naar de lucht. Toen ik al wat rustig werd stond ik op en ik liep naar het randje van het gebouw. Het was rond 6 uur in de avond en niemand was daar te zien. Ik keek om me heen, nog steeds had ik geen idee waar ik was, waarom ik daar beland was en waarom we verhuisd waren. De situatie deed me denken dat ik niet in Nederland woonde, het gras was zo groen maar ook heel droog. Opeens zag ik een donkerre man op de andere kant van het gebouw, hij zag eruit als iemand van de jungle, hij droeg een bruine stof die hij als onderbroek gebruikte, op zijn nek hing een ketting die versierd was met de tanden van de wilde beesten, op zijn rug hingen er een schutter en een paar bogen. Hij keek me aan en toen riep hij zijn andere mannen in een taal die ik niet ken. Daarna begonnen ze me te schieten en gooiden een witte, lege plakband dat gemaakt is van plastiek. Ik rende en probeerde te ontwijken, toen zag ik dat ik niet alleen was, andere gasten die daar woonden bleken ook daar te zijn. Een paar van hun die geraakt waren werden verbrand, want dat witte ding ontplofte zodra ie het grond raakte. Die mannen van de jungle sprongen naar het gebouw en probeerden steeds die gasten te pakken. Elke gast die gepakt werd kreeg een mes op het gezicht, en ze pelden zijn huid eraf totdat alleen zijn onderhuid achter bleef. Tot mijn verbazing probeerden ze me niet te pakken terwijl ze me zagen. Ik ging mezelf verstoppen tussen twee muren waar ik me een beetje veilig voelde. Maar toen hoorde ik een vrouw en een baby schreeuwen. Ik keek voorzichtig vanuit mijn schuilplaats; Haar hele gezicht bloedde omdat haar huid afgepeld was, mijn hart bonk harder, en ik zag dat het lichaam van haar baby in stukjes was gehakt. Ik werd misselijk om bloed om me heen te zien, om het geschreeuw van de gasten te horen. Toen begon ik ook hard te schreeuwen; ARgHHHHHhHHHhhHhh…!!!
Mijn lichaam werd daarna van alle kanten geschud, die mannen van de jungle hebben me uiteindelijk gepakt, dacht ik. Hoe meer ik schreeuwde, hoe hard die handen me schudden,
‘Vanessa?!? Wat is er?!?‘ hoorde ik een stem van een bekende vrouw.
Ik stond op, terwijl mijn hart nog steeds bonkte. Ik zweet me kapot, terwijl ik op hetzelfde moment blij was dat het maar een droom was. Mijn moeder keek me verbazend aan.
‘Wat een afschuwelijke nacht heb ik!!’ zei ik, en liep naar beneden om een glas water te drinken.
-image-Aan het rommelen
Ik ben alweer aan het rommelen met de site design. Heb een paar foute dingen ontdekt en verbeterd, maar er zijn nog paar dingen die nog niet verbeterd zijn en ik moet nog nachecken. Maar nu even niet, ik ga slapen! Vanavond moet ik wakker blijven om EK te kijken. HUP HOLLAND HUP!!!






